Carena

CARENA son os cornos tibetanos que lanzan un son antigo sobre o val, ouveando coma un lobo á lúa e ao mesmo tempo suavizando a noite ou facéndoa máis escura.

Uivo, grito e canto dende a quilla para que o eco do son volva a min e me golpee de novo.

Carena é a viaxe final ata o cumio, alí no máis alto, onde os peregrinos deixan as súas cruces para sempre, os sherpas as súas bandeiras de cores na honra dos deuses, onde o osíxeno deixa de existir.

E alá arriba, coma as aspas dun muíño de vento ou a luz dun faro, a miña voz resoará para deixar o meu rastro.